Angielski i dysleksja – czy to naprawdę bariera w nauce języka?
Jako nauczycielka angielskiego pracująca od lat z dorosłymi uczniami z trudnościami w nauce, bardzo często słyszę jedno zdanie: „Chciałabym się nauczyć angielskiego, ale mam dysleksję”. Nierzadko towarzyszy temu wstyd, frustracja i przekonanie, że nauka języka obcego jest z góry skazana na porażkę. Dobra wiadomość jest taka, że dysleksja nie jest przeszkodą w nauce angielskiego, a odpowiednio dobrane metody potrafią zdziałać naprawdę dużo.
Czym jest dysleksja i dlaczego wpływa na naukę angielskiego?
Dysleksja to specyficzne trudności w uczeniu się, które dotyczą przede wszystkim czytania, pisania, zapamiętywania sekwencji oraz przetwarzania językowego. W praktyce oznacza to problemy z:
-
zapamiętywaniem pisowni słów,
-
rozróżnianiem podobnych dźwięków,
-
wolniejszym tempem czytania,
-
literówkami i błędami ortograficznymi.
Warto jednak podkreślić coś bardzo ważnego: objawy dysleksji często występują również u osób z ADHD. Trudności z koncentracją, pamięcią roboczą czy chaotycznym przetwarzaniem informacji mogą sprawiać, że nauka angielskiego w tradycyjnej formie staje się męcząca i nieskuteczna.
Dysleksja a angielski – mit porażki
Jednym z najbardziej krzywdzących mitów jest przekonanie, że osoba z dysleksją „nie ma zdolności językowych”. To nieprawda. Dyslektycy bardzo często:
-
myślą obrazami,
-
są kreatywni,
-
mają świetną intuicję językową,
-
szybko wyłapują sens wypowiedzi, nawet jeśli nie znają wszystkich słów.
Problemem nie jest brak potencjału, lecz niedopasowane metody nauczania. Klasyczne podejście, oparte na podręczniku, testach i wkuwaniu regułek, zwyczajnie się nie sprawdza.
Jakie metody usprawniają naukę angielskiego przy dysleksji?
W pracy z dorosłymi dyslektykami stosuję kilka kluczowych zasad, które realnie poprawiają efekty nauki:
-
multisensoryczność – łączenie obrazu, dźwięku, ruchu i emocji,
-
ograniczenie presji na poprawność pisowni na początkowych etapach,
-
krótsze, ale częstsze sesje nauki,
-
jasna struktura i powtarzalność,
-
nauka przez kontekst i skojarzenia, a nie suche listy słówek,
-
indywidualne tempo – bez porównań do innych.
Dzięki temu mózg nie jest przeciążony, a nauka staje się bardziej naturalna i mniej stresująca.
Czy dorosły dyslektyk może nauczyć się angielskiego?
Zdecydowanie tak. Angielskiego może nauczyć się dyslektyk w każdym wieku. Wiek nie jest przeszkodą – kluczowe są motywacja, odpowiednie wsparcie i metody dopasowane do realnych potrzeb ucznia. Dorosłość ma wręcz swoje zalety: większą świadomość celu, doświadczenie życiowe i lepsze rozumienie własnych trudności.
Oczywiście trzeba być uczciwym – nauka angielskiego przy dysleksji może zająć kilka miesięcy, czasem dłużej niż w przypadku osób neurotypowych. Jednak z mojego doświadczenia wynika jedno: efekty są więcej niż zadowalające. Uczniowie zaczynają mówić, rozumieć i – co najważniejsze – przestają bać się języka.
Kursy angielskiego dla dorosłych z dysleksją i ADHD
Na co dzień prowadzę kursy angielskiego dla dorosłych z dysleksją oraz ADHD, oparte na indywidualnym podejściu i bezpiecznej atmosferze. Bez oceniania, bez presji i bez poczucia „bycia gorszym”. Skupiamy się na realnej komunikacji, budowaniu pewności siebie i stopniowym przełamywaniu barier.
Jeśli przez lata słyszałaś lub słyszałeś, że „języki nie są dla Ciebie” – być może problem nigdy nie był w tobie, ale w metodzie.
Angielski i dysleksja – da się, naprawdę
Dysleksja nie zamyka drzwi do nauki angielskiego. Otwiera po prostu inne ścieżki. Przy odpowiednim wsparciu, sprawdzonych metodach i cierpliwości można osiągnąć rezultaty, które jeszcze niedawno wydawały się niemożliwe. A satysfakcja z pierwszej swobodnej rozmowy po angielsku? Bezcennna.
Jeśli myślisz o nauce angielskiego mimo dysleksji lub ADHD – to może być najlepszy moment, żeby spróbować inaczej niż dotychczas.
Jako nauczycielka pracująca na co dzień z dorosłymi uczniami o specyficznych potrzebach edukacyjnych, chcę Ci powiedzieć jedno: Twoja diagnoza to nie wyrok. To po prostu inna instrukcja obsługi Twojego mózgu.
Dysleksja a ADHD – wspólny mianownik
Warto wiedzieć, że dysleksja rzadko występuje w całkowitej izolacji. Bardzo często jej objawy – takie jak trudności z koncentracją, błędy ortograficzne czy problemy z organizacją wypowiedzi – występują również u osób z ADHD.
Oba te stany wpływają na to, jak przetwarzamy informacje. Osoby z ADHD mogą dodatkowo odczuwać zniecierpliwienie tradycyjnymi metodami nauki, co w połączeniu z dysleksją tworzy błędne koło frustracji. Kluczem do sukcesu nie jest „mocniejsze staranie się”, ale zmiana strategii.
Czy dyslektyk może nauczyć się angielskiego?
Odpowiedź brzmi: TAK! I to w każdym wieku.
